De Eland

22 november - 21 december
Hoedergeest - Mudjekeewis
Maan - Hevige sneeuwval

De herfst is het jaargetij van Mudjekeewis, de hoeder van de geest van het westen. De eerste maan van mudjekeewis, is de maan van de trekkende eenden, die op 23 september begint, de dag van de herfst-evening. Hij wordt gevolgd door de maan van de eerste vorst en van de hevige sneeuwval. Het is de tijd voor het zelfonderzoek, de tijd om kracht te verzamelen om naar binnen te kijken en na te denken over de groei en vooruitgang van de voorgaande seizoenen. Het is de tijd om je voor te bereiden op het seizoen van rust en vernieuwing dat komt. Mudjekeewis is een tijd waarin alles langzamer gaat, maar ook sterker is. De planten bereiken hun volledige rijpheid, als hun bloesem verandert in de zaden voor de nieuwe plant. De rotsen verliezen de warmte van de zomerzon, maar ze versterken hun inwendige structuur zodat ze niet tijdens de eerste de beste vorst verbrokkelen.

Dier - Eland

Het diertotem van hen die zijn geboren onder de maan van de hevige sneeuwval is de eland, het vorstelijke lid van de familie der herten. De eland, ook wel wapiti genoemd, is de grootste van alle herten, en veel mensen vinden hem ook de mooiste. Het gewei, dat op de takken van een boom lijkt, valt ieder jaar af, Het mannetjeshert, stier genoemd, kan 2 meter lang worden en meer dan 1,50 hoog. Hij kan 750 kg wegen. 's Zomers hebben de elanden een lichtbruine vacht, de kop en de poten zijn wat donkerder. Het achterste staartstuk is licht bruingeel, het haar is kort en de manen lijken dun. In de winter wordt hij grijsbruin, met een donkere kop en donkere poten. Dan worden de manen langer, voller en donkerder. De kalfjes zijn bruin, met lichte vlekken tot aan de herfst. Elanden leven in de bossen, In de zomer vertrekken ze naar hoger gelegen gebieden; in de winter en herfst, als het moeilijker voor ze is het noodzakelijke voedsel te vinden, komen ze naar beneden. Net als andere herten leven ze van gras, bladeren, twijgen en schors. Je vindt in sommige streken zgn. elandlijnen op de bomen die aanduiden tot hoever de dieren konden reiken om van de boom te eten. Bij hevige sneeuwval als het moeilijk is ook maar iets aan voedsel te vinden, eten de elanden soms van hooibergen. Het is bijna onmogelijk voor een boer elanden weg te houden van zijn hooi, tenzij hij het op een verhoging plaatst. De boeren hebben vooral bezwaar tegen hun gewoonte boven op de hooiberg te klimmen en deze dan helemaal uit elkaar te wroeten alsof ze veronderstellen dat het lekkerste hapje onderin zit. Elanden leven, net als andere herten, voor het grootste deel van het jaar in kudden, bestaande uit leden van het eigen geslacht. Ze hebben een sterk gevoel van verantwoordelijkheid voor elkaar. Bij hevige sneeuwval lopen ze om de beurt voorop om een spoor te maken en als je het spoor van een kudde volgt, is het alsof het van één enkele eland is; ze stappen heel zorgvuldig in het spoor van de voorganger.

Elandmensen hebben net als hun totemdier een vorstelijk uiterlijk. Ze hebben een trotse, rechte houding en als ze goed functioneren, hebben ze iets koninklijks. Doordat ze naar binnen gekeerd en zelfbespiegelend zijn, kunnen ze veel van wat ze lezen, horen, zien en in het leven ervaren in zich op nemen. Je vindt veel leraren onder hen, en studenten worden door hun vorstelijke houding aangetrokken. Elandmensen gebruiken deze aantrekkingskracht voor studenten goed, en ze delen alles wat ze geleerd hebben edelmoedig met hen. Of ze nu al of niet het beroep van leraar kiezen, elandmensen zijn altijd heel attent voor anderen en werkelijk geïnteresseerd in het welzijn van de mensen in hun omgeving. Elandmensen voelen zich zeer betrokken bij rechtvaardigheid, zowel als begrip als in de praktijk. Ze zijn erg ongeduldig als ze het gevoel hebben, dat iets onrechtvaardig is. Als ze iets dergelijks tegen komen, verkondigen ze dat luidkeels zodat alle betrokkenen er van op de hoogte zijn en het hopelijk proberen te verbeteren. Net als hun totemdier gaan elandmensen graag naar hoge gebieden, zowel fysiek als op een andere wijze. Hun geest is in staat deuren te openen die het hen mogelijk maakt ver omhoog te stijgen in gebieden die anderen vermijden. Hun intuïtie zegt hun, wanneer ze gereed zijn voor dergelijke tochten. Elandmensen hebben van nature spirituele gaven, maar als ze deze gaven goed willen gebruiken moeten ze goed in verbinding staan met de aarde.

Mineraal - Obsidiaan

Obsidiaan, het mineraal van de elandmensen, staat ook bekend onder de naam vulkanisch glas. Chemisch is het identiek met graniet, het bevat veldspaat, kwarts en ferromagnesium. Als granietachtig magma onder de oppervlakte stolt, wordt er graniet gevormd. Maar als hetzelfde magma snel uitstroomt over de aarde en gauw afkoelt wordt het obsidiaan. Soms vind je hiervan hele bergen. Als het magma snel afkoelt, maar weer niet te snel genoeg om glanzend te worden, ontstaat er een dofuitziend mineraal. Kleine ronde stukjes obsidiaan die soms ontstaan, worden tranen der Apachen genoemd.

Obsidiaan is meestal zwart, glanzend en doorzichtig, maar soms vindt je het ook wel in andere kleuren; er is één variëteit met zoveel kleuren dat hij de regenboogobsidiaan wordt genoemd. Obsidiaan dat o.a. in de westelijke staten van de Verenigde Staten wordt gevonden, is hard en aan de randen vlijmscherp. Je moet er dus voorzichtig mee omgaan. De inheemse bevolking van Amerika gebruikt obsidiaan al sinds lange tijd. De Maya's maakten er spiegels van en ingewikkeld gevormde sieraden, zo dun en transparant als glas. Veel mensen geloven, dat obsidiaan, omdat het diep uit de schoot van moeder aarde komt, mensen kan aarden en hen leren diep binnenin zittende energie te respecteren.

Volgens de overlevering kan obsidiaan de gedachten van anderen weerspiegelen, zodat degene die hem draagt min of meer helderziend wordt. Ook zou obsidiaan de drager of eigenaar beschermen tegen kwade geesten.

Net als hun mineraal kunnen elandmensen glanzend en doorzichtig zijn. Als hun echte aard goed ontwikkeld is, bezitten ze een innerlijke glans die hun hele wezen verlicht. Ook kunnen ze je wat van hun innerlijk tonen. Maar niet dieper dan ze wenselijk vinden. Elandmensen kun je evenmin als hun steen gemakkelijk overhalen tot een nieuw gezichtspunt, of tot het aanvaarden van een nieuwe situatie, maar zijn ze eenmaal zover, dan zijn ze er ook stevig. Ze leven op het scherp van de snede, want hun aard is tweeledig. Mensen met dit totem, zijn als ze zelf zuiver zijn, net als hun staan goede spiegels voor anderen. Goed ontwikkelende elandmensen hebben net als hun steen, de gave van helderziendheid en kunnen gedachten doorgeven. Degenen die hen nastaan, beschermen ze tegen hen bedreigende gevaren, zowel op het materiële als het niet- materiële vlak.

Plant - Zwarte Spar

De zwarte spar, het planttotem van de elandmensen, is een lid van de familie der naaldbomen. Hij groeit bijna overal in de Verenigde Staten. Hij kan meer dan tien meter hoog worden, loopt spits toe en eindigt in de punt. Zijn schors is een combinatie van donkerbruin en zwart, de naalden zijn vierzijdig en lijken bijna vierkant als je ze dwars doorsnijdt. De recht naar beneden hangende kegels, zijn eenjarig. De takken staan horizontaal of buigen iets naar onderen. Het hout is zacht, sterk en heeft knoesten. De jonge topjes van de boom zijn geurig. Je kunt er op knabbelen of er een thee van maken. Ze bevatten veel vitamine C. De hars is het geneeskrachtige bestanddeel van de spar. Deze is honderden jaren gebruikt als ontsmettingsmiddel, en om slijm in keel en borst op te lossen. Ook kun je er wonden mee reinigen, er gips van maken voor het zetten van gebroken beenderen, en het gebruiken als bescherming tegen zonnebrand. Een thee van de twijgen is lekker in een bad en help je van een verkoudheid af.

De elandmensen kunnen van hun planttotem leren die ook de hunne is, als ze goed in evenwicht zijn en in harmonie met alle mogelijkheden en gaven die hen zijn gegeven. Ze kunnen net als hun boom, tegelijkertijd zacht en sterk zijn. Ze beschikken over een innerlijke kracht die hen in staat stelt altijd de juiste richting te gaan en anderen op het pad te leiden dat het meest geschikt voor hen is. Net als de spar kunnen elandmensen zowel ontsmettend als losmakend werken. Ze hebben een aangeboren gevoel voor rechtvaardigheid en ze proberen altijd alles wat voor hun gevoel onrechtvaardig is in bepaalde situaties te veranderen. De spar kan deze mensen zelf van nut zijn als ze hun knieën of dijen, die bijzonder kwetsbaar zijn, hebben bezeerd. Dan is het ook handig om te weten, dat je de hars van de spar als pleister kunt gebruiken. In perioden dat ze niet kwetsbaar zijn, kunnen ze de hars inhaleren of erop kauwen om er zeker van te zijn dat hun keel in orde blijft.

Kleur - zwart

De kleur, die is verbonden met de elandmensen is het zwart van de nacht die op de aarde neerdaalt. Tijdens de tijd van dit schemerige zwart zijn de dingen vormloos, de bezigheden van de dag maken plaats voor het zelfonderzoek van de avond. Het is de vormloosheid, waaruit van alles kan ontstaan, de ruimte die alles en niets bevat. Dit zwart schenkt de elandmensen de kracht om zich over te geven.

De aanvulling van de Eland is het Hert