Het Hert

21 mei - 20 juni. 
Hoedergeest - Wabun
Maan - van het maïs planten

Wabun, de hoeder van de geest van het oosten. Het zijn de drie manen waarin je, je bewust wordt van de groei, de tijd waarin vader zon zijn licht gaat werpen op alle kinderen van de aarde en hen voorbereidt op het voortbrengen van de geëigende vruchten.

De eerste manen van Wabun zijn die van de terugtrekkende kikkers en van het planten van de maïs. De manen van verlichting en wijsheid, als de kinderen van de aarde zich voorbereiden om op de juiste manier te groeien.

Het jaargetijde van Wabun is de lente, als de aarde uit zijn winterslaap ontwaakt, en het nieuwe leven dat is voorbereid in de schoot van de aarde naar buiten barst. De dageraad als het leven na de nacht weer ontwaakt, is zijn tijd van de dag. De jeugd van de mens is de tijd van Wabun, de tijd waarin hij zich bewust wordt van de dingen binnen en buiten zichzelf, de tijd waarin mensen anderen kunnen verlichten door de zuiverheid van hun energie. Alles is nieuw en fris in de lente. Overal komt de aarde tot leven. De planten komen te voorschijn en bedekken het kort tevoren lege winter landschap met kleur van schitterende kleuren. De rotsen glanzen met een nieuw licht als het ijs verdwijnt en hun veranderde oppervlak wordt blootgesteld aan de milde zon. De dieren krijgen jongen en rennen door het land op zoek naar de jonge lente planten om hen te voeden en te helpen groeien. De lucht is vol leven, als de insecten uitkomen en rondvliegen om hun taak te verrichten. Alle leven toont de wijsheid, waardoor het kan blijven bestaan.

De kracht van Wabun is recht op de man af. Het is de macht van het ochtendgloren. Het is de macht van de vogels. Het is de macht van de eerste zonnestralen. Wabun is de gouden adelaar wiens kleuren hebben van de opgaande zon.

Dier - Hert

Het dier van hen die onder de maan van het maïs planten zijn geboren, is vanzelfsprekend het hert, dat gevoelige, gracieuze en alerte schepsel dat allen die het zien schoonheid en vreugde schenkt. In Amerika komt onder andere het witstaarthert voor. Het is het kleinste van daar voorkomende herten, maar wordt toch meestal tussen de 60 en 120 cm hoog.

Het witstaarthert wordt zo genoemd omdat de staart aan de onderkant wit is, de spiegel. Ze lichten de staart op voor het geven van signalen aan soortgenoten. Herten maken een wat blatend geluid, dat soms wat op dat van het schaap lijkt. Ze snuiven als ze opgewonden zijn, en schreeuwen als ze worden aangevallen of pijn hebben, soms maken ze een speciaal blatend geluid om hun jongen te roepen. Herten met een zwarte of witte staart bewegen zich met korte elegante sprongen voorwaarts, andere soorten springen wel met stijve benen.

De kleur van de witstaarthert is in de zomer voornamelijk roodbruin, maar wordt in de winter grijs. Herten met een zwarte staart zijn donkerder bruin of donkergrijs, met een witte buik. Alle jonge herten zijn, als ze geboren zijn, gevlekt om ze gedurende de eerste zes of acht weken, als ze nog niet meerennen met hun moeder maar op een bepaalde plek liggen, te camoufleren. Bovendien worden hertjes zonder geur geboren, om ze nog beter te beschermen.

Mannelijke herten hebben een gewei, dat ze ieder jaar verliezen en dat steeds opnieuw aangroeit. Men zegt dat ze hun gewei verliezen om hen zwak te houden als de jongen pas geboren zijn, zodat de hinden met hun jongen niet hinderen. Ze verliezen hun gewei in januari of februari en het nieuwe is niet volgroeid voor de bronstijd in de late herfst. Zolang het gewei groeit en nog in een zacht stadium verkeert, moeten de mannetjes heel voorzichtig zijn, want in het groeiende gewei zit bloed en het is heel kwetsbaar.

Herten leven in kudden, of kleine groepjes met leden van hetzelfde geslacht, behalve in de bronstijd. In die tijd is de activiteit van de mannen enigzijdig. In tegenstelling tot andere leden van dezelfde soort proberen ze geen harem te stichten. Ze begeven zich van de ene hinde naar de andere, afhankelijk van de belangstelling van het vrouwtje. Gedurende deze tijd raken mannen, die in het eerste deel van het jaar dikke vrienden zijn geweest, met elkaar in gevecht met hun nu volgroeide geweien. Deze gevechten hebben geen noodlottige afloop, tenzij de horens in elkaar vast komen te zitten; dan sterven de mannen. Na de paring worden kudden herten gewoonlijk geleid door een oude hinde. In de lente worden de jongen geboren, vaak tweelingen of zelfs drielingen.

Hertmensen zijn net als hun totemdier gevoelig, gracieus, snel en alert. Ze zijn van naturen intuïtief, en dit maakt dat ze de gevoelens van anderen gauw gewaarworden, in ieder geval die aan de oppervlakte. Doordat ze zich snel bewegen, zijn ze zelf meestal wel eens in dezelfde stemming geweest. Dit maakt dat ze, desnoods met één oor kunnen luisteren, en toch begrijpen wat hun vrienden of bekenden voelen. Vaak vinden ze het moeilijk met hun volledige aandacht naar anderen te luisteren, omdat hun eigen gedachten en gevoelens in beweging worden gebracht door wat een ander zegt. Hun eigen gedachten bewegen zich zo snel voort dat ze er uitdrukking aan moeten geven, voordat ze weer volkomen verdwijnen. Maar de manier, waarop ze hun eigen gevoelens in het gesprek naar voren brengen is vaak zo elegant, dat het zelfs niet tot je doordringt dat je onderbroken bent. Doordat hertmensen heel alert zijn, merken ze het als ze je te vaak onderbreken, zodat ze ermee ophouden en aandachtiger naar je luisteren. Je gaat dan ook nooit weg met het gevoel, dat ze je niet hun volle aandacht hebben geschonken. Hert mensen zijn knap creatief en vindingrijk. Ze kunnen van het meest eenvoudige materiaal iets moois maken, zowel op het fysieke als het emotionele vlak. Soms hebben hertmensen een andere trek met hun totem gemeen, met niet altijd een positief resultaat. Omdat ze zoveel mensen aardig vinden, is het vaak moeilijk voor ze zich vast te leggen in één vaste relatie. Er zijn zo veel mensen die ze werkelijk aantrekkelijk vinden, dat het soms bijna onmogelijk voor ze is er één te kiezen. Dat geldt zowel voor de mannen als de vrouwen, hoewel het bij de mannen wat duidelijker naar voren komt.

Mineraal - Mosagaat

Hun steen de mosagaat is vezelachtige variëteit van chalcedoon. De kleuren zijn er of vrij willekeurig in verspreid of lopen in kromme lijnen door de steen. Door de manier waarop de gekleurde banen door de mosagaat lopen, lijkt het alsof hij mos bevat. De mosagaat is geneeskrachtig en werd vooral gebruikt voor de genezing van oogziekten. Maar toch ook wel, als pendel, om andere lichaamsdelen te genezen. Er zijn mensen die mosagaat bij zich dragen, in hun zak of van wegen zijn helende eigenschappen. Omdat de steen heel fijne plantendeeltjes lijkt te bevatten, beschouwde men hem als een schakel tussen het rijk van mineralen en planten en geloofde dat hij de eigenaar in staat stelde beide beter te begrijpen.

Hertmensen hebben, net als hun steen, bepaalde helende krachten, als ze deze tenminste ontwikkelen. Ze hebben, als ze er voldoende aandacht aan besteden, bijna op elk gebied kwaliteiten. Net als de mosagaat zijn ze aangenaam voor het oog. Ze houden van mooie dingen en verfraaien hun omgeving graag. Vaak kunnen ze met behulp van eenvoudige materialen prachtige dingen maken, zodat huizen, kantoren waar hertmensen zijn, aantrekkelijker worden voor alle betrokkenen. Mensen van dit totem hebben, net als hun steen, speciale gaven, en kunnen een brug slaan tussen hun geest en hun relaties in het rijk van de planten en mineralen een sterke aantrekkingskracht voor ze en ze kunnen vertegenwoordigers uit beide rijken op vele aantrekkelijke manieren bij elkaar brengen.

Plant - Duizendblad

Duizendblad, dat is de plant van de hertmensen, is een mooie, nuttige en veelzijdige plant. Het is heel vruchtbaar. Je vindt het op bijna elk onbebouwd terrein, zowel in de stad als op het land. Het geurt sterk en heeft een scherpe, zure smaak, als gevolg van looizuur en andere zuren die het bevat. Het is een overblijvende plant met balderen die zijn verdeeld in fijne, smalle delen zodat het een varen op een steel lijkt. De bladeren van het duizendblad behoren in het voorjaar tot het eerste groen wat te voorschijn komt, in de zomer kunnen ze wel 90 cm hoog worden. De witte bloemen bloeien bijna heel de zomer. De hele plant heeft geneeskrachtige eigenschappen. De inheemse bevolking van Amerika gebruikte hem als een tonic bij uitputting of tegen moeilijkheden met de spijsvertering. Duizendblad maakt dat je krachtig blijft, het zuivert je bloed en opent je poriën zodat giftige stoffen via je huid een uitweg kunnen vinden en heeft een verzachtende werking op de slijmvliezen.

Duizendblad kan de hertmensen goede diensten bewijzen, omdat deze gemakkelijk het slachtoffer worden van longziekten en ziekten van klieren en bronchiën. Als hertmensen goed in evenwicht zijn, zijn deze kwalen gewoonlijk niet meer ernstige aard dan de verkoudheden.en aanvallen van griep die hun ademhalingsorganen treffen. Duizendblad is hiervoor een uitstekend middel. Uitwendig bij het desinfecteren van de wonden en schrammen die ze soms oplopen als ze hun energie niet meer voldoende in de hand hebben, en daardoor te vlug opspringen, waardoor ze hun lichaam stoten en zich pijn doen.

Kleur - wit Groen

Wit en groen zijn de kleuren van het hert. Hun wit is het doorschijnende wit van de vormloosheid, van de ruimte waarin alles mogelijk lijkt. Het is het wit van het kind, dat volkomen zuiver en onschuldig in deze wereld komt, dat dit wit alle andere kleuren in zich sluit, bezitten veel hertmensen een oneindig aantal mogelijkheden. Hun groen is het groen van de natuur, van genezing en herstel. Maar dit kan verworden tot de kleur van eigengerechtigheid in hen die altijd gelijk willen hebben.

De aanvulling van het Hert is de Eland