De rode Havik

21 maart - 19 april
Hoedergeest - Wabun
Maan - uitbottende bomen

Wabun, de hoeder van de geest van het oosten. Het zijn de drie manen waarin je, je bewust wordt van de groei, de tijd waarin vader zon zijn licht gaat werpen op alle kinderen van de aarde en hen voorbereidt op het voortbrengen van de geëigende vruchten.

De eerste manen van Wabun zijn die van de terugtrekkende kikkers en van het planten van de maïs. De manen van verlichting en wijsheid, als de kinderen van de aarde zich voorbereiden om op de juiste manier te groeien.

Het jaargetijde van Wabun is de lente, als de aarde uit zijn winterslaap ontwaakt, en het nieuwe leven dat is voorbereid in de schoot van de aarde naar buiten barst. De dageraad als het leven na de nacht weer ontwaakt, is zijn tijd van de dag. De jeugd van de mens is de tijd van Wabun, de tijd waarin hij zich bewust wordt van de dingen binnen en buiten zichzelf, de tijd waarin mensen anderen kunnen verlichten door de zuiverheid van hun energie. Alles is nieuw en fris in de lente. Overal komt de aarde tot leven. De planten komen te voorschijn en bedekken het kort tevoren lege winter landschap met kleur van schitterende kleuren. De rotsen glanzen met een nieuw licht als het ijs verdwijnt en hun veranderde oppervlak wordt blootgesteld aan de milde zon. De dieren krijgen jongen en rennen door het land op zoek naar de jonge lente planten om hen te voeden en te helpen groeien. De lucht is vol leven, als de insecten uitkomen en rondvliegen om hun taak te verrichten. Alle leven toont de wijsheid, waardoor het kan blijven bestaan.

De kracht van Wabun is recht op de man af. Het is de macht van het ochtendgloren. Het is de macht van de vogels. Het is de macht van de eerste zonnestralen. Wabun is de gouden adelaar wiens kleuren hebben van de opgaande zon.

Dier - rode Havik

De rode havik heeft een grote vlucht en een waaiervormige staart. Alleen de volwassen dieren hebben een rode staart. Het is een grote vogel, die vaak wel 60 cm. De jonge dieren zijn bruin met bruingestreepte buik. De bovenkant van de staart is bruin, de onderkant bruingestreept. Deze wordt rood als ze ouder worden. Volwassen dieren hebben een periode waarin ze licht van kleur zijn, borst, hals en buik zijn dan gewoonlijk wit/bruin gestreept. Gedurende de tijd dat ze donker van kleur zijn, is het hele lichaam bruinzwart. In beide periode is de brede, geronde staart roodbruin en goed zichtbaar als ze vliegen.

De rode havik wordt ook wel kiekendief genoemd. Een naam die ze ten onrechte hebben gekregen en die tot gevolg had dat de boeren hem uitroeiden, omdat ze dachten dat ze hun pluimvee stalen. Maar uit studie blijkt dat het voedsel maar voor 10% uit pluimvee bestaat. Ze eten hoofdzakelijk muizen ratten eekhoorns konijnen en insecten. Toen rode haviken uitgeroeid waren, vernietigden knaagdieren vaak de oogst, een goed voorbeeld van natuurlijke gerechtigheid.

Rode haviken kunnen wel veertien jaar oud worden. Gewoonlijk bouwen ze hun nesten in een hoge boom, een cactus of yuca, of tegen een rotswand. Ze leggen in de lente twee of drie, witte, eieren met hier en daar bruine vlekken. Het zijn prachtige vogels om te zien in hun vlucht. Ze zweven en cirkelen lange tijd aan één stuk. Het is een groot genoegen ze op een winderige dag gade te slaan als ze zich met veel plezier op de golven van de wind laten drijven.

Net als de Adelaar, de vogel van het oosten, nemen de rode haviken een zeer speciale plaats in, in het leven van de inheemse bevolking. De pueblo's noemen hen rode adelaars en geloven dat ze een speciale band hebben met de hemel en de zon. Omdat deze vogels zo hoog vliegen en vanuit die grote hoogte de aarde zo goed kunnen zien, worden hun veren gebruikt tijdens ceremonieën.

Net als de rode havik zijn mensen die geboren zijn tijdens de maan van de uitbottende bomen vaak groot, zo niet lichamelijk dan in ieder geval spiritueel, en zij kunnen hun vleugels wijd uitslaan. Net als hun totemdier zijn het jagers, maar zij jagen op nieuwe dingen om te ondernemen, nieuwe projecten die ze kunnen opzetten, nieuwe filosofieën die ze kunnen onderzoeken. Ze hebben ook vaak afwisselend lichte en donkere tijden, willen ze alleen zijn om te ontdekken hoe het komt dat alles in de wereld hun verkeerd toeschijnt. Rode havik mensen hebben de gave dingen, ideeën en mensen waarmee ze in aanraking komen te openen en te zuiveren. Ze zijn nogal ronduit en houden daarom niet van mensen die niet serieus zijn of anderen proberen te manipuleren. Ze nemen geen blad voor hun mond als ze dit soort eigenschappen tegenkomen. Rode havikmensen zijn serieus en hebben vaak gelijk. Zij die kunnen luisteren ontdekken, dat hetgeen ze van hen leren hun eigen verstand en gevoelens stimuleert. En dat is de eerste stap voorwaarts bij pogingen je negatieve eigenschappen kwijt te raken. Omdat rode havikmensen het vaak moeilijk vinden hun energie aan het eind van de dag, als het werk gedaan is terug te schakelen.

Mineraal - Vuuropaal

Net als kwarts bestaat opaal uit siliciumoxide, maar het bevat ook water. Opaal wordt gevonden in holten van vulkanische gesteenten. Tevens vind je het in de nabijheid van afzettingen bij warme bronnen en kan het deel uitmaken van versteend hout.

Het komt in alle mogelijke kleuren voor en heeft een glas- tot wasachtige glans. Het is poreus en wordt daarom gauw smoezelig. Het breekt gemakkelijk zonder aanwijsbare oorzaak en verliest soms zijn water. De zeldzaamste en de mooiste opaal noemen we edelopaal.

Opaal wordt net als turkoois, al heel lang door mensen gebruikt. De Opaal is het symbool van Hoop. Als je een aantal vuuropalen door je vingers laat glijden, lijkt het op een regen van verschietende sterren.

Net als hun mineraal kun je rode havikmensen vaak op warme plaatsen vinden of op plaatsen die min of meer onder druk staan, letterlijk of figuurlijk. Zij houden van zon en warmte, en ook bevinden ze zich graag in levendige situatie, die hun intense mentale, fysieke en emotionele energie goed kan gebruiken. Ze zijn poreus net als hun steen, en hun geest wordt gemakkelijk bezoedeld, als ze zich afgeven met verkeerde mensen of ideeën. Gewoonlijk zijn ze zeer open en bereid om naar nieuwe ideeën te luisteren. Soms aanvaarden ze iets wat later schadelijk voor hen blijkt te zijn. Net als de opaal, zijn rode havikmensen van het type, dat voortdurend fonkelt met kleine opvlammende vonken van energie.

Plant - Paardebloem

Voor diegene die het niet mochten weten; de paardebloem heeft heldergroene, veerspletige in een worelrozet geplaatste bladeren. De steel van de bloem kan bijna 15 cm hoog worden en draagt nooit meer dan één gele bloem. Als het zaad rijp is wordt de bol van wit vruchtpluis, dat door de wind wordt voortgedreven en verspreid. In de wortel en de stengel zit een melkachtige sap. Officieel is de wortel het geneeskrachtige deel van de plant, maar het hele kruid is goed bruikbaar. Tuinlieden zouden paardbloemen niet mogen vernietigen, maar moeten wachten tot ze bloeien om ze dan met wortel en al te plukken. Je kunt de wortel, na deze te hebben gedroogd, gebruiken als een vervangingsmiddel voor koffie en als geneesmiddel. De gekookte bladeren zijn een goede groente. Ze smaken, vooral als ze wat ouder zijn, bitter en werken bovendien enigszins verdovend. Je kunt ze voor het bereiden het beste gedurende een half uur in zout water zetten of koken in water dat je enkele keren ververst. Het gebruikte water moet je dan weggooien. Ze bevatten ongeveer zeven keer zoveel vitamine A per ons als wortelen en sla. Bovendien zit er een aanzienlijke hoeveelheid vitamine B, C en D in, naast calcium, fosfor, ijzer en natuurlijk natrium, dat goede diensten bewijst bij het zuiveren van het bloed.

Net als de paardebloem hebben rode havikmensen doordat ze van de ene bezigheid in de andere vliegen de gewoonte dan hier, dan daar op te duiken. Dit wordt hen niet in dank afgenomen door hen die niet tegen hun energieniveau zijn opgewassen, en die niet inzien hoeveel nut ze kunnen hebben van de rode havikmensen bij dingen die hun belangstelling hebben. Al deze energie van de rode havikmens kan net als de delen van de paardebloem zijn nut hebben voor hen die deze in de juiste banen kunt leiden. Ze zijn net als hun plant, een schatkamer van nuttige zaken voor degenen die moeite nemen hen te leren te begrijpen. Voor de rode havik is de paardebloem een kruid voor ontspanning. De paardebloem vermengd met andere kruiden, kan hen helpen bij verstopinningen in het hoofd, waar ze nog al eens last van hebben. Daar rode havik mensen koppig zijn, hebben ze vaak last van hoofdpijn. Ook stoten ze veel vaker dan anderen per ongelijk hun hoofd, misschien omdat ze neiging hebben zich te snel ergens anders heen te begeven. Zonder dat ze de tijd nemen goed uit te kijken. Hierin lijken ze op hun totemdier, de rode havik.

Kleur - geel

Het geel van de voorjaarzon en de paardebloem. Deze kleur stimuleert hun enorme intelligentie en helpt hen hun denken om te zetten in wijsheid. Die maakt hen ontvankelijker en helpt hen bij het behouden van hun normale vriendelijkheid, hun goede gezondheid en gevoel van welbehagen. Rode havikmensen stoten vaak hun hoofd, maar meestal zijn ze fysiek ook sterk en kunnen gezond blijven als ze maar denken dat ze goed voor zichzelf moeten zorgen.

De aanvulling op de rode Havik is de Raaf