Noorse Mythologie

De Noorse mythen stammen af van de Germaanse stammen. De stammen hebben zich van centraal Europa (Duitsland, Denemarken, Polen, Zweden en Nederland) verder verspreid over Europa en het gebied rond de Zwarte Zee.

De Germaanse stammen hadden allemaal grote barden: dichters en verhalenvertellers, die echter weinig opschreven en alles mondeling doorgaven. Dit is ook de rede dat er van deze periode zo weinig bekend is en zo weinig bewaard gebleven is. Het is ook deels om deze reden dat de runen hun magische aura zo lang hebben kunnen behouden, ze werden namelijk zelden voor wereldse doelen gebruikt!

Met de komst van het christendom en de geschreven taal nam de betekenis van de runen en ander gotisch schrift af en gingen zij ten onder in het Romeins-christelijke getij.

Onder de Oudnoorse volken, vooral de zeevaardende vikingen in het afgelegen IJsland, bleven de oude heidense tradities het langste bestaan. Hier werd tussen de negende en dertiende eeuw de kern van de Germaanse mythologie samengesteld. Deze bestaan uit twee grote verzamelingen de Edda's genoemd. De Edda is een verzameling en mengeling van epische gedichten waarin heroische legendes en religieuze mythologie in versregels bezongen wordt.

Enkele van die legendes zullen op deze pagina beschreven worden. Je kunt op deze informatiepagina lezen over de schepping volgens de oude mythologie, over de levensboom Yggdrasil, enkele oudnoorse goden en je leest er over de Nornen, die wij tegenwoordig vereren in de vorm van de drievoudige godin.

De schepping

De Voluspa, een van de grotere epische gedichten van de oudere Edda, vertelt het scheppingsverhaal: 'in de beginne was er slechts een gapende golf die de ginnungagap heette.'

Ten noorden van die golf lag Niflheim, het land van ijs, mist en duisternis; ten zuiden lag Muspelsheim, het land van de felle branden. Geleidelijk vormden deze elementen gletsjers die de golf begonnen te vullen. Door warme winden uit het zuiden begon het gletsjerijs te smelten en het stromende water uit deze eerste bron schonk het leven aan Ymir, de eerste vorstreus.

De eerste metgezel van Ymir, die ook uit de eerste vloeistof werd geboren, was Audhumla de koe, de oermoeder van alle levende wezens, die Ymir zoogde met haar melk. Audhumla die het ijs met haar tong oplikte, vermeerderde de vloed van levengevend water, die nog een wezen voortbracht: Buri.

Buri en Ymir zorgde samen voor nageslacht, Buri's zoon Bor huwde bestla, een afstammeling van Ymir. Bestla schonk het leven aan drie zonen: Odin, Vili en Ve, de eerste goden.

De goden en reuzen raakten constant met elkaar in conflicht wat uiteindelijk lijden tot de moord op Ymir. De goden maakten van Ymir het universum. Zijn bloed vulde de rest van Ginnungagap en vormden oceanen. Van zijn vlees schiepen zij droog land, van zijn beenderen de bergen, van zijn tanden de rotsen, van zijn haren bomen en van zijn hersens de wolken. Zijn schedel werd het hemelgewelf dat de vonken van de vuren van Muspelsheim opving en waaruit de zon, de maan, de sterren en de planeten voortkwamen. De goden zetten deze in beweging en stelden daarmee alle tijdcycli in werking, zoals de vier seizoenen het dag en nachtritme, waaruit weer de vegetatie voortkwam. Van de grote borstelige wenkbrauwen van Ymir bouwden de goden de fundamenten van het land van Midgard (middenland).

De goden gebruikten een es en een iep op de eertse mensen, Askr en Embla, te scheppen die in Midgard woonden. Ook andere schepsels als dwergen en elven werden geschapen en zij kregen een rijk om in te wonen.

Toen de goden klaar waren omvatte het Oudnoorse universum negen werelden - negen was het symbool van volledigheid.

Nog even een woord van mij......

Voor ik verder ga met het vertellen van de Oudnoorse mythologie wil ik eerst even stilstaan bij hetgeen hierboven beschreven is en hoop ik dat jullie me dit niet kwalijk nemen..... 

Want wat herken je nu terug in dit verhaal? Een heilige koe, de schepping van de eerste twee mensen Askr en Embla, het getal negen, de reuzen en goden in strijd.......

Wie een beetje bekent is met oude mythen en geestelijke stromingen zal in de koe Audhumla de heilige koe ontdekken. Veel van de oudgermaanse volken hebben Indische wortels. Het zal dan ook ineens een stuk minder vreemd klinken waarom één van de eerste schepsels dat het universum omvatte een koe was, het heilige symbool van de Hindoes.

En neem nu Askr en Embla..... Adam en Eva.... tja daar hoef ik denk ik niet verder op in te gaan?

De strijd tussen de reuzen en de goden kunnen we ook terugvinden in de heroische legende van de Grieken. Een duidelijke beschrijving hiervan kan ik hier niet neerzetten, omdat bijna iedere Griekse stad haar eigen mythen had en soms erg tegenstrijdig kan zijn. Maar bekend in veel van deze mythen is de strijd tussen de goden op de berg Olympus en de titanen/reuzen.

Tenslotte wil ik nog even stilstaan bij het getal 9. In vele culturen en religies is dit getal verbonden met heiligheid en goden.