Goden en het Jaarwiel

We weten allemaal wat er zich afspeelt in de seizoenen tijdens onze jaarfeesten. We bereiden ons voor op de winter met Mabon door voor het laatst te oogsten, de lente en vruchtbare periode breekt aan met Ostara etc.

Maar wat is nu toch de rol van de God en Godin? We weten dat de Godin zwanger wordt van de God, we weten dat de God sterft..... maar wanneer spelen deze gebeurtenissen zich nu af binnen ons jaarwiel?

Op deze vragen vind je hier je antwoord. Ik heb een prachtige folder gehad toen ik op vakantie was in Glastonbury (Avalon) van een winkeltje dat 'The Goddess & The Green Man' heet. Zij omschrijven op mooie en simpele wijzen hoe het nu eigenlijk allemaal in elkaar zit. Hopelijk heb ik het duidelijk herschreven......... 

Het Jaarwiel

We beginnen met Samhain, het heksennieuwjaar. Rond deze tijd is de God net gestorven en afgereist naar de onderwereld. Het zaad van de oogst ligt diep in de aarde verscholen en de Godin in haar vorm als crone trekt zich terug om te rouwen tot zijn wedergeboorte. De sluiers tussen de werelden zijn op hun dunst, grenzen en afbakeningen zijn verloren en alles is met elkaar verbonden. Net als voor de Godin is dit de tijd waarin we onze voorouders en geliefden eren en gedenken.

Met Yule bereikt de duisternis zijn hoogtepunt tijdens de langste nacht en wordt verslagen door de terugkeer van de zon, de terugkeer van het licht, de terugkeer van hoop en beloftes. We vieren dit terwijl de Godin baart en onze nieuwe zonnegod tot leven wekt. De donkere koning Hulst wordt nu verslagen door de koning van licht, koning Eik. We vieren met Yule het feest van de wedergeboorte.

De winter is met Imbolc op zijn hoogtepunt beland. Leven wordt wakker nu de lente in aantocht is en belofte doet van  zon en warmte. Dit terwijl de zonnekracht terugkeert en het licht groeit. De aarde wordt wakker en fluistert over hernieuwing en een nieuw begin. Het licht van de jonge God, de jonge koning Eik, is aan het groeien. We vieren de terugkeer van Brigit, onze Godin, in de vorm van de jonge maagd (maiden).

Met Ostara zijn het licht en de duisternis in perfect balans. Daarom heet dit feest ook wel de Lente Equinox. Het duister is nu definitief verslagen en de dagen worden langer, de planten beginnen te groeien, alles wordt groen en vol hoop en goede moed. De leven gevende kracht, de vruchtbaarheid, van onze jonge God en Godin groeit.

Nu Beltane is aangebroken is de lente op haar hoogtepunt beland. De jonge God wint de hand van de maagdelijke Godin. Het heilige huwelijk is gesloten en de God verwekt een kind bij de Godin, zij is nu zwanger. We vieren nu het hoogtepunt van het leven en seksualiteit.

Litha breekt aan, ook wel Midzomer genoemd, de Godin is nu zwanger van de God en de God bereikt het hoogtepunt van zijn kracht. De aarde is vervuld met energie en vervulling tijdens de langste dag van het jaar. Als de zon zijn hoogtepunt bereikt heeft begint de kracht van de God af te nemen. Hij wordt verslagen door koning Hulst en duisternis zal weer gaan toenemen.

Met Lughnasadh (Lamas) is de tijd van de eerste oogst aangebroken. We vieren het feest van de Godin van het graan. Het gouden graan wordt geoogst en de God van het graan offert zichzelf op en verandert in leven gevend brood. De God is stervende maar leeft voort in de Godin als haar ongeboren kind. 

De tweede oogst treedt aan met Mabon. De Godin in de vorm van graan koningin straalt voor het laatst overvloed uit. Licht en duisternis zijn vandaag, op deze Herfst Equinox, in balans en het licht is definitief verslagen wanneer de God zijn reis naar de onderwereld begint.  De God sterft bij het oogsten van het laatste graan.

De crikel is nu weer rond...... De God heeft ons verlaten en is afgereisd naar de Onderwereld, terwijl de Godin zich terugtrekt en haar God herdenkt. Het licht zal weer terugkeren bij de geboorte van de nieuwe God en het leven zal terugkeer wanneer de Godin terugkeert in de vorm van de maagd.....